De cirkel in Den Haag

 

Een vrouw fietst door Den Haag,
haar kind in het zitje voorop.
De wind speelt met hun haren,
de stad gonst van stemmen en tijd.

Langs het Binnenhof, waar macht vergadert,
langs pleinen waar mensen wachten,
langs huizen waar verhalen wonen.
Zij trapt, gewoon, maar draagt zoveel meer.

In haar blik ligt de vraag:
zal mijn kind straks nog vallen buiten de cirkel,
of wordt hij gezien om wie hij is –
niet als cijfer, niet als last, maar als mens?

De trams rinkelen, de torens spiegelen,
maar in haar hart klinkt slechts één belofte:
dat een rechtvaardig Nederland
een plek moet zijn waar niemand buitenvalt.

En zo fietst ze verder,
een kleine cirkel van zorg en liefde om haar heen.
Een cirkel die groter wordt,
tot hij ons allemaal omvat.